Wybór materiału szkieletowego

Zanim przystąpimy do zbierania danych, na podstawie których obliczymy wskaźniki, konieczne jest przeprowadzenie wyboru czaszek i żuchw przeznaczonych do zbadania. Następie musimy stwierdzić, czy szczątki te mogą być w przybliżeniu datowane na podstawie wiedzy z zakresu geologii stanowiska, w którym je znaleziono oraz na podstawie skojarzeń z innymi, datowanymi pozostałościami, takimi jak szczątki współczesnych im zwierząt lub narzędzi. Dla naszych celów użyteczne będą jedynie te czaszki lub żuchwy, które odpowiadać będą powyższym warunkom. Pomyślną okoliczność stanowi fakt, że ponad 60 okazów, łącznie z większością najnowszych znalezisk, można datować z wystarczającą dokładnością. Następnie należy wyeliminować materiał, który nie jest wystarczająco kompletny dla obliczenia przynajmniej jednego spośród czterech wybranych wskaźników. Na skutek rygorystycznej selekcji liczba szczątków nadających się do naszych badań zostanie ograniczona do około 20 okazów. Zapewne istnieją jeszcze inne szczątki szkieletów, które zostały pominięte przy przeglądzie literatury dotyczącej tego tematu, jednak 20 okazów stanowi liczbę wystarczającą dla uzyskania punktów, potrzebnych do sporządzenia wykresu.

W końcowym wyniku tego wyboru dysponujemy serią czaszek i żuchw, które obejmują okazy od pradawnych małpoludów z Afryki (Australopithecinae) aż do współczesnego człowieka, przy czym dla celów porównawczych został włączony współczesny szympans i tubylec australijski. Już przy opracowywaniu danych do pierwszego surowego rzutu wykresu widoczne jest od razu, że wszystkie liczby zbliżają się asymptotycznie (z pewnymi istotnymi wyjątkami) do określonych wartości minimalnych. Jest, oczywiście, interesujące, czy to minimum odpowiada wartościom wskaźników dotyczących pradawnych przodków człowieka-

Dla sprawdzenia tego przypuszczenia uzyskano również, w miarę możliwości, dane dotyczące małpy człekokształtnej z miocenu (Proconsul africanus), stanowiącej – zdaniem pewnych uczonych – typ, od którego prawdopodobnie pochodzi człowiek współczesny. Po uwzględnieniu tych dodatkwych pozycji została sporządzona ogólna lista czaszek i żuchw, przedstawiona w kolumnie po lewej stronie tabeli II (s. 128-129).

Asymptota (po grecku asymptotos – nie stykający się) pewnej gałęzi krzywej – prosta mająca tę właściwość, że gdy punkt krzywej oddala się nieograniczenie od rozważanej gałęzi, jego odległość od prostej maleje do zera (przyp. red. poi.).

Okazy zostały wyszczególnione w porządku, który został uznany za chronologiczny, poczynając od okazów najnowszych. Odpowiednie dowody są omówione w rozdziale IV, rozważającym szczegółowo bezwzględny czas w latach, właściwy każdemu okazowi. Rozdział niniejszy został ograniczony do dyskusji na temat czaszek oraz wskaźników antropologicznych, uzyskanych z przeprowadzonych na nich pomiarów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>