Uzębienie i żuchwa

Otwór wielki u podstawy czaszki, jak również kłykcie potyliczne przesunięte są dosyć wyraźnie ku przodowi, co związane jest z wysoką wartością wskaźnika wysokości płaszczyzny karkowej (ii) i wskaźnika położenia otworu potylicznego (I2) i wskazuje na stosunkowo wyprostowaną postawę, z głową osadzoną na rdzeniu kręgowym mocniej, niż to ma miejsce u małp człekokształtnych. Przypuszczenie to zostało całkowicie potwierdzone odkryciem szerokiej miednicy w bezpośrednim powiązaniu ze szczątkami czaszki.

Uzębienie i żuchwa są tym bardziej godne uwagi, że wykazują niezwykle wyraźne cechy ludzkie: zupełny brak małpiej półki i diastemy (rys. 5) oraz kąt łuku zębodołowego (I4) niemal taki sam jak u człowieka współczesnego, w związku z czym można przypuszczać, że ci australopitekoidalni Pigmeje mogli posiadać zdolność mówienia. Inne cechy ludzkie to zmniejszające się wymiary zębów trzonowych licząc do’ tylnych oraz dwuguzkowy (tj. niesiekaczowy) kształt korony dolnych zębów przedtrzonowych. Pozostaje to w związku z małymi kłami, pozwalającymi na właściwą człowiekowi czynność żucia. Pomimo tych wszystkich cech ludzkich australopiteki nie mogą być zakwalifikowane jako ludzie, dopóki nie zostanie udowodnione, że wyrabiały one narzędzia. To, że używały kamieni jako narzędzi, wynika z nagromadzenia sztucznie połupanych czaszek pawianów w jaskiniach na obszarze Taungs.

Jeszcze raz warto podkreślić, że odkrycie przemysłu oste- odontokeratycznego przez R. A. Darta oraz pierwotnego prze. mysłu kamiennego odłupkowego w wąwozie 01duvai przez można jednak nazwać naszymi przodkami, nawet jeżeli pochodziły z czasów pliocenu. Później zobaczymy, że w graficznym ujęciu zajmują one niezwykle ciekawą pozycję w historii rozwoju człowieka.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>