STEFAN CZARNOWSKI (1879-1937)

29 grudnia 1937 roku w pełni sil twórczych odszedł na zawsze Stefan Czarnowski. Trudno pisać o Nim wspomnienie pozgonne. Jego niezwykła postać nie daje się ująć w schematy, a tym, którzy Go znali bliżej, niełatwo połączyć Jego obraz z wyobrażeniem śmierci.

Studia filozoficzne, socjologiczne i ekonomiczne w Lipsku i Berlinie, studia socjologiczne w Sorbonie – udział w pracach socjologów grupujących się wokół „Année Sociologique“ – Legiony – służba w frontowych formacjach wojska polskiego – wykłady w Wyższej Szkole Wojennej – katedra religionistyki w Wolnej Wszechnicy Polskiej (1923-1930) – docentura historii kultury w Uniwersytecie Warszawskim (od r. 1926) – wykłady w Ecole Pratique des Hautes Études w Sorbonie (1928-1929) – katedra historii kultury (od r. 1930) i socjologii (od r. 1933) w Uniwersytecie Warszawskim – praca w organizacjach robotniczych – oto szereg suchych pozycji biograficznych.

W swej działalności naukowej Stefan Czarnowski najczęściej występował jako historyk i jako socjolog równocześnie. Punktem wyjścia była dlań zwykle dociekliwa analiza jakichś konkretnych zjawisk historycznych, która odsłaniała wewnętrzny związek różnych stron życia społecznego. Dzięki niezmiernie rozleglej wiedzy i umiejętności wczuwania się w różnorodne środowiska kulturalne Czarnowski – który obracał się równie swobodnie w świecie starożytnych Celtów lub Greków jak wśród aktualnych zagadnień powojennej Europy – dawał badanym przez się faktom szerokie tło różnych kultur, a wtedy odsłaniały się rozległe perspektywy na sprawy ludzkie, nie ograniczone do jednej epoki ani do jednego środowiska.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>