PPS i Czarnowski

W Polsce tymczasem dokonywały się doniosłe przemiany, które natarczywie zmuszały do tej konfrontacji. Niewiele po przewrocie majowym trzeba było czasu, by się zorientować co do jego istoty. W obliczu coraz jaskrawszych form dyktatury klasowej burżuazji poczuwa się Czarnowski do obowiązku aktywnego zamanifestowania opozycyjnej postawy. Pod koniec lat dwudziestych wstępuje do PPS. Był to pierwszy doniosły krok ku nowej postawie ideologicznej. Przywiązywalibyśmy do tego faktu dużą wagę jako do decyzji wstąpienia do partii robotniczej z wypisanym na sztandarze hasłem socjalizmu. Wskazywaliśmy wyżej na sympatię Czarnowskiego dla klasy robotniczej i zrozumienie słuszności jej walki. Ale przecież w dawnych latach Czarnowski nie wiązał przyszłości narodu ze zwycięstwem socjalizmu. Walkę klasy robotniczej Czarnowski uważał za usprawiedliwioną z punktu widzenia jej klasowych celów – nie widział w niej walki o cele ogólnonarodowe. Szukanie w ruchu robotniczym ratunku dla narodu w obliczu postępującej faszyzacji kraju – uznać trzeba za zasadniczą rewizję poprzedniego światopoglądu politycznego.

W krótkim stosunkowo czasie zrozumiał Czarnowski, że nie znajdzie w PPS tego, czego w niej szukał. Polska pogrąża się w otchłań kryzysu – a PPS głosuje za budżetem, z obłudnym uzasadnieniem, że „budżet daje się państwu, a nie systemowi rządzenia“. Rok 1930 przynosi sprawę brzeską i „cud nad urną“. Faszyzm jest już w Polsce jawny – a w Niemczech jednocześnie zmierza szybko do objęcia władzy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>