Szkoła z przedszkolem to ciekawe połączenie

Szkoła z przedszkolem to cieekawe połączenie. W takiej szkole maluchy uczą się, bawią i rozwijają. Rodzice wybierają takie szkoły bardzo chętnie. Najczęściej są to szkoły niepubliczne, czyli odpłatne. Dobra szkoła to podstawa, a klienci lubią uczyć się i mieć sporo do zaoferowania. Wiele osób rozwija się w szkole, a najlepiej gdy w jednym budynku są szkoła i przedszkole, wówczas można płynnie przenieść dziecko z przedszkola do szkoły. To całkiem ważna sprawa. Rodzice wybierają szkoły, a połączone placówki są świetne. Wybierają szkoły w centrum, bo najwazniejsza jest lokalizacja, podobnie jak małe klasy, dobrzy nauczyciele, pedagog z powołaniem i wiedzą. Dzisiaj wybór jest duży, wystarczy tylko mieć pieniądze i już można się wspaniale rozwijac zawodowo...

czytaj dalej

PPS i Czarnowski cz. II

Już pod koniec r. 1931 Czarnowski występuje z PPS. W tym momencie jego polityczny światopogląd jest już skrystalizowany. Dał temu wyraz w ogłoszonym w związku ze swym wystąpieniem z PPS liście otwartym. Zawiera się w nim całe credo polityczne Czarnowskiego. Punktem wyjścia jest twierdzenie, że aktualny kryzys gospodarczy nie jest jednym z kolejnych kryzysów cyklicznych, lecz że jest „kryzysem samego ustroju“, że mimo to ustrój ten nie załamie się automatycznie, „chyba zburzony zostanie siłą“. Ratunku buirżuazja szuka i szukać będzie nieuchronnie w faszyzmie, zarówno dla osiągnięcia swych celów gospodarczych, głównie zagwarantowania sobie rynków, jak i dla swych celów politycznych, dla „złamania siły oporu proletariatu“, dla „uczynienia z niego powolnego woli kapitalistów pyłu ludzkiego“. W tej sytuacji partie II Międzynarodówki bronią „tego ustroju, którym ustrój prywatno-kapitalistyczny przestał być od lat trzydziestu (tj. kapitalizmu liberalnego – N. A.), ustroju, w którym można było marzyć o socjalizmie po wiekach, a tymczasem urządzać’się jak najwygodniej w kapitalizmie“: partie te bawią proletariat „igraszkami w kartki wyborcze i arbitrażami“, „kołyszą go do snu oportunistyczną polityką“. Jeśli da się ukołysać, „grozi mu przebudzenie się w pętach, z których się nie wyzwoli przez wiek cały“.

czytaj dalej

PPS i Czarnowski

W Polsce tymczasem dokonywały się doniosłe przemiany, które natarczywie zmuszały do tej konfrontacji. Niewiele po przewrocie majowym trzeba było czasu, by się zorientować co do jego istoty. W obliczu coraz jaskrawszych form dyktatury klasowej burżuazji poczuwa się Czarnowski do obowiązku aktywnego zamanifestowania opozycyjnej postawy. Pod koniec lat dwudziestych wstępuje do PPS. Był to pierwszy doniosły krok ku nowej postawie ideologicznej. Przywiązywalibyśmy do tego faktu dużą wagę jako do decyzji wstąpienia do partii robotniczej z wypisanym na sztandarze hasłem socjalizmu. Wskazywaliśmy wyżej na sympatię Czarnowskiego dla klasy robotniczej i zrozumienie słuszności jej walki. Ale przecież w dawnych latach Czarnowski nie wiązał przyszłości narodu ze zwycięstwem socjalizmu. Walkę klasy robotniczej Czarnowski uważał za usprawiedliwioną z punktu widzenia jej klasowych celów – nie widział w niej walki o cele ogólnonarodowe. Szukanie w ruchu robotniczym ratunku dla narodu w obliczu postępującej faszyzacji kraju – uznać trzeba za zasadniczą rewizję poprzedniego światopoglądu politycznego.

czytaj dalej

Niechęć władz ministerialnych i uniwersyteckich do Czarnowskiego

Natomiast stanowisko profesora nadzwyczajnego na Uniwersytecie Warszawskim uzyskuje dopiero w r. 1930, mimo że habilitowany był już od lat pięciu. Długo trwało zatwierdzenie habilitacji, długo wykładał później jako prywatny docent. Zdobyta katedra nazwana została, wbrew jego pragnieniom, katedrą historii kultury i dopiero w r. 1934 uzyskał przemianowanie jej na katedrę socjologii i historii kultury. Czarnowski przywiązuje do tego przemianowania wagę zasadniczą, gdyż ta właśnie nowa nazwa odpowiada jego założeniom i tematyce badawczej.

czytaj dalej

Postawa polityczna Czarnowskiego

Dostrzegał Czarnowski żywotne siły w proletariacie, gdy pisał: „Nie brak dowodów, że warstwa la żyje nie tylko jako mechaniczne narzędzie pracy, lecz posiada organy swego bytu duchowego, materialnego i moralnego własne“. Uznawał istnienie antagonizmów klasowych, a odrzucał w „imię interesów całości narodu“ „stanowisko klasowe“ proletariatu15.

czytaj dalej

Ściganie przejawów oportunizmu politycznego u Czarnowskiego

Trójlojalistyczna polityka polskich klas posiadających demaskowana jest przez Czarnowskiego przy każdej okazji: gdy mowa o polityce Kola Polskiego w Dumie, wiernopoddańczo oddającego swe głosy za budżetem zbrojeniowym i specjalnymi funduszami na flotę: gdy mowa o marzeniach obszarników poznańskich, którzy dążyli do utrzymania swej pozycji klasowej przez zaskarbienie sobie „wdzięczności“ pruskich junkrów i w swym cynizmie reklamowali politykę wysługiwania się im jako obronę narodowości polskiej: gdy mowa o skutkach cesarsko-królewskiego lojalizmu klasy, autonomicznie rządzącej Galicją 8.

czytaj dalej

Czarnecki i konflikt ze środowiskiem

Od rewolucji 1905 roku zaczyna się kryzys w światopoglądzie politycznym Czarnowskiego. Wiele złożyło się na to czynników: biały terror kontrrewolucyjny, rozpętany przez endecję w r. 1906, taktyka Kola Polskiego w Dumie w r. 1907, prorosyjska orientacja książki Dmowskiego Niemcy, Rosja i kwestia polska, endecki neopanslawizm i jednoczesny nacjonalizm, jawnie reakcyjny – to tylko najbardziej uchwytne ze zjawisk, które go odstręczały. Od r. 1908 Czarnowski oddala się zdecydowanie od obozu, który przybiera charakter coraz bardziej ugodowy wobec Rosji. W r. 1912 przyłączył się do tzw. secesji, która opuściła Ligę Narodową. „Fronda“ objęła grupy przeważnie inteligenckie, przejęte duchem niepodległościowym i społecznie bardziej lewicowe.

czytaj dalej

Działalność polityczna Czarnowskiego w Berlinie

W Berlinie rozpoczyna Czarnowski działalność polityczną w kole młodzieży polskiej „Techne“, za którą to działalność zostaje na krótko uwięziony, a następnie usunięty z Berlina. Udaje się do Paryża w r. 1902 i przebywa tutaj niemal bez przerwy do r. 1912, oddając się niezwykle intensywnym i bardzo wszechstronnym studiom naukowym, przy równoczesnych zainteresowaniach politycznych. Jest zdecydowanym wyznawcą programu „narodowej demokracji“, jest czynnym członkiem Zjednoczenia Młodzieży Polskiej, odgrywa dużą rolę w kształtowaniu ideologicznego oblicza tej organizacji, któremu towarzyszyła ostra walka różnorodnych tendencji od lewicy do prawicy w środowisku młodzieżowym 2. Na zjazd Zjednoczenia w r. 1903 przygotowuje obszerny referat: Filozofia społeczna w Polsce rv końcu XVIII i początku XIX wieku, który miał dać legitymację historyczną polskiej myśli politycznej. Była to tradycja patriotyczna i niepodległościowa, oparta na racjonalistycznym, wywodzącym się z Oświecenia polskiego światopoglądzie. W swoim wczesnym etapie Liga Polska, a później Liga Narodowa, partia narodowo-demokratyczna i liczne związane z nią organizacje młodzieżowe nie były jeszcze ideologicznie jednolite. W ramach organizacyjnych partii, aż do wyraźnego zdemaskowania się politycznego endecji w 1905 r., a nawet i później, znajdowały ujście różne tendencje ideologiczne burżuazji i drobnomieszczaństwa aż do sympatii „socjalistycznych“ i chłopomańskich włącznie. W początkowym okresie ściągała jej zwolenników spośród patriotycznej młodzieży frazeologia wyzwoleńczo-narodowa, nawiązująca do tradycji Towarzystwa Demokratycznego Polskiego, przeciwstawianie się pozytywistycznym hasłom „pracy organicznej“ i ugodowości konserwy obszarniczej, szermowanie frazesem radykalizmu społecznego 3. W tej mieszaninie nurtów, poglądów i haseł torowała sobie drogę ideologia polityczna Czarnowskiego.

czytaj dalej

ŻYCIE I DZIEŁO STEFANA CZARNOWSKIEGO CZ. II

W latach trzydziestych znalazł się Stefan Czarnowski w tej grupie intelektualistów polskich, którzy walkę z faszyzmem prowadzili w nierozłącznym związku z rewolucyjnym ruchem robotniczym. Jego aktywność polityczna była różnorodna. Widzimy go jako współpracownika czasopism Frontu Ludowego, jako śmiałego i bezkompromisowego publicystę, jako organizatora protestów przeciwko zbrodniom międzynarodowego faszyzmu czy wreszcie w pierwszych szeregach obrońców polskich wyższych uczelni przed zalewem barbarzyństwa. Całej tej aktywności politycznej towarzyszy krystalizujące się zrozumienie roli międzynarodowego rewolucyjnego ruchu robotniczego i pierwszego państwa socjalistycznego, jako jedynej drogi ratunku dla kultury światowej, jedynej drogi rozwojowej dla postępu ludzkości. Wiąże się też ona integralnie z wielkim wysiłkiem naukowym, zmierzającym do coraz głębszego zrozumienia dynamiki rozwoju społecznego, praw nim rządzących i źródeł wewnętrznego, nieuleczalnego kryzysu ustroju kapitalistycznego. Trudną drogą doszedł Stefan Czarnowski do tych założeń ideologicznych.

czytaj dalej

ŻYCIE I DZIEŁO STEFANA CZARNOWSKIEGO

Na starszym pokoleniu humanistów polskich, którzy pamiętają jeszcze Stefana Czarnowskiego, a zwłaszcza na tych, którzy byli jego uczniami czy współpracownikami, ciąży obowiązek przekazania pokoleniu następnemu sylwetki tej wyjątkowej indywidualności. Niewątpliwie, była to indywidualność w całym tego słowa znaczeniu. Wyrażała się ona wielostronnie: w jedynym w swoim rodzaju doborze zainteresowań i kwalifikacji naukowych i w rzadko spotykanych walorach moralności indywidualnej i społecznej: w niesłabnącej, rzec by można, niemal rosnącej z wiekiem wrażliwości i chłonności naukowej i politycznej: w tak rzadkim w okresie międzywojennym nasyceniu problemami stawianymi przez współczesność całego warsztatu badawczego: wreszcie – w niezwykłej logice rozwoju ideologicznego, trwającego przez całe życie.

czytaj dalej

Folklor w polskiej twórczości

Toteż folkloru nie można rozpatrywać wyłącznie z punktu widzenia historii jego powstania. Folklor jest tworem żywym, złożonym z form, symbolów, z działania i obyczajów, i nie będąc czymś zorganizowanym, obowiązującym, koniecznym czy popartym sankcjami, jest przecież uznawany, przestrzegany i praktykowany nawet wbrew prawu, czego przykładem jest cizarna magia. Toteż poprzednia definicja folkloru jest niewystarczająca, za wąska. Folklor nie jest tylko tradycją. Dlaczego np. mielibyśmy wykluczyć z niego jakąś melodię operetkową, skoro ją śpiewają przy każdej okazji wszystkie gęsiarki? To prawda, że w młodości słyszeliśmy ją w teatrze warszawskim, zanim rozpowszechniona została przez katarynkę. Ta melodia nas razi. Ale ileż jest innych, które przy bliższym zbadaniu ujawniają swoje obce czy całkiem niedawne pochodzenie, a które mimo to zostały zasymilowane tak dalece, że stały się składnikiem muzycznego dziedzictwa ludu. Dla chłopa są one takim samym środkiem wyrazu, jak słowa jego języka. Wśród tych niemało jest zapożyczeń i neologizmów. Czyż będziemy purystami tak dalece, żeby np. iz języka francuskiego wykluczyć słowo renard z powodu jego niemieckiego pochodzenia? Słowo to stało się francuskie i w tej chwili nie ono, lecz stare słowo goupil mogłoby wielu Francuzom wydać się obce. Nie inaczej jest z formami plastycznymi, w których znajduje swój wyraz lud bretoński cizy polski. Oba ludy nie ograniczyły się do zapożyczeń: przystosowały te formy, przekształciły je, przyswoiły. Problem nie polega wyłącznie na zbadaniu, skąd wywodzi się dane słowo czy element folkloru. Chodzi o wyjaśnienie, jak i dlaczego dany jego element znika i ustępuje miejsca innemu, jak i dlaczego jedno zapożyczenie zostaje zasymilowane, a inne nie może przetrwać. Za tą zróżnicowaną całością, jaką jest folklor, kryją się pojęcia, wyobrażenia, obyczaj i formy życia społecznego. Istnieją też grupy, których folklor jest złożony i niejednolity. Badania socjologiczne idą za historycznymi, uzupełniają je i przywracają faktom właściwe miejsce.

czytaj dalej

Angielski w Chorzowie

Angielski w Chorzowie to całkiem dobra oferta dla osób w różnym wieku. Niejedna osoba uczy się języka obcego po godzinach pracy. Dzieci i młodzież doskonałą znajomość angielskiego po zakończeniu nauki w szkole. Niejedna kobieta chce mieszkać poza Polską i dlatego ma zamiar pogłębiać znajomość tego języka. Dzisiaj znajomość angielskiego jest podstawą. Na pewno bez umiejętności mówienia w angielskim jest trudno. Władanie tym językiem jest na pewno podstawą. Warto o tym pamiętać, bo angielski musi być doskonalony, biegły. Taka biegłość to podstawa, a klienci chcą mieć umiejętności. Dzisiaj angielski w Chorzowie jest bardzo wysokiej jakości – coraz więcej osób uczy się tego języka, zdobywa taką wiedzę i ma ją na co dzień...

czytaj dalej

Zainteresowanie pisarzy i poetów folklorem cz. II

Z luźnych notatek, sprowadzających się często do oderwanych zdań lub nawet pojedynczych słów, wynika, że następowała część poświęcona analizie elementów obcych – fińskich, niemieckich, celtyckich w folklorze polskim].

czytaj dalej

Zainteresowanie pisarzy i poetów folklorem

Nie żeby chcieli po prostu sprowadzić życie intelektualne narodu do życia ludu wiejskiego. Przeciwnie, nie chcą nic stracić z dziedzictwa pozostawionego przez przeszłość pokolenia i pragną owo dziedzictwo wzbogacać nie tylko tym, co sami stworzą, ale i tym, co zbiorą w nurcie idei i w przemianach form na całym świecie. Są ludźmi swojej epoki, są Europejczykami. Mickiewicz, którego Pan Tadeusz i Bajki – choć w tych ostatnich znać wpływ La Fontaine’a – są w pewnym sensie skarbnicą folkloru, w Dziadach przetworzył na swój sposób tradycyjny obyczaj ludowy, który daje tytuł jego dziełu. Święto obchodzone przez chłopów białoruskich ku czci zmarłych posłużyło mu za punkt wyjścia i dało barwy tłu, na którym rozwija się najpierw osobista tragedia poety, a potem – po ostatniej przemianie – wielka tragedia narodu reprezentowanego przez młodzież wileńską i wcielonego w osobę Konrada. Obraz zwyczajów ludowych, zresztą obraz niezbyt wierny, jest tu jak gdyby tylko cichym akompaniamentem. Ale właśnie ten akompaniament stwarza w dziele spójnię między głębokim nurtem życia i niejasną świadomością mas chłopskich a ukazanym w pełnym świetle głównym wątkiem, czyli życiem bohaterów dramatu.

czytaj dalej