Homo neanderthalensis soloensis

Wspominaliśmy już na s. 65 o odkryciach na Jawie, dokonanych w trzech poziomach terasów rzeki Solo, w złożach najniższych, czyli w Djetis, złożach średnich, czyli w Trinil, i najwyższych, czyli w Ngandoeng. Złoża te według znalezionej w nich fauny można zaklasyfikować jako dolny, środkowy i górny plejstocen. Wydaje się, że człowiek zostawił obrobione narzędzia kamienne bardzo wczesnego typu w jeszcze starszych pokładach Jawy niż złoża Djetis. Można by je datować przypuszczalnie na epokę pliocenu, dotychczas jednak brak jest odpowiednich skojarzeń z jakimikolwiek kośćmi ludzkimi.

Najstarsze szczątki ludzkie pochodzą ze złóż w Djetis i datowane są ha dolny plejstocen, czyli mają co najmniej 500 000 lat. Poza czaszką małego dziecka, najbardziej interesującymi pozostałościami są szczęka i prawa połowa żuchwy dużego, dojrzałego osobnika. Rys. 9A pokazuje żuchwę, a rys. 9B jej rekonstrukcję, dokonaną przez L. S. B. Leakeya podważyły ostatecznie wniosek Palmera i innych o zaliczeniu austrolopiteków do prymitywnych małpoludów, odległych ewolucyjnie od przodków człowieka. Patrz też R. A. Dart, Na tropach brakującego ogniwa, PWN, Biblioteka «Problemów», Warszawa 1963, oraz Ruth Moore, Skamieniałymi śladami człowieka, PWN, Biblioteka «Problemów», Warszawa 1965 (przyp. tłum.). profesora G. H. R. von Koenigswalda, który znalazł te szczątki blisko Sangiran. Interesująca jest tu mieszanka cech ludzkich i małpich. Kąt łuku zębodoło- wego = 25,5° jest właściwie identyczny z kątem w żuchwie z Heidelbergu (patrz s. 112 i rys. 12), a kształt otworu nosowego i pofałdowanie podniebienia mają wyraźnie ludzki charakter. W przeciwieństwie do tych aspektów występuje zdumiewająco prymitywna, lecz niezbyt szeroka małpia szpara, czyli diastema, wskazująca na dosyć duże kły, z których jeden jest wyraźnie widoczny na rys. 9A. Chociaż trzeci ząb trzonowy jest mniejszy niż drugi, to drugi jest większy od pierwszego, dając tym samym połączenie cech ludzkich i małpich. Należy jednak pamiętać, że taką gradację spotyka się czasami również u współczesnych ludów mongolskich. Później zobaczymy, że wartość wskaźnika I4 dla tej żuchwy odpowiada dokładnie wartości wskaźnika I4 wykresu przedstawionego na rys. 53. Przemawia to za wnioskiem profesora von Koenigswalda , sugerującym, iż żuchwa ta, pomimo cech małpich, należy do członka rodziny ludzkiej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>