HISTORIA A HISTORIA KULTURY

Na pierwszy rzut oka wydawać się może zbędnym omawianie stosunku wzajemnego historii i historii kultury. Czyż historia kultury nie jest także historią? Czyż nie jest tylko jednym z rozdziałów historii rozumianej szeroko, historii „pełnej“, histoire intégrale, jak mówią uczeni francuscy? Czyż nie powinna ona zszeregować się po prostu obok innych dziedzin historycznych, jak historia polityczna, gospodarcza, obyczajowa, religijna, historia instytucji, historia sztuki, literatury, historia myśli i twórczości ludzkiej?

Nie sądzę. Potoczny ten pogląd polega na równie potocznym, że tak rzeknę, „podręcznikowym“ rozumieniu zakresu i zadań historii kultury. W samej rzeczy, w podręcznikach opis kultury i jej rozwoju stanowi zwykle rozdział dodatkowy, obejmujący wykład tego, co się nie mieści w rozdziałach innych, przede wszystkim malo zorganizowane zjawiska życia społecznego, nie dające się ująć w formułach prawnych, nie wyrażające się w instytucjach, oraz rozwój wolnej myśli twórczej, słowem – tę całą bezkształtną masę przedstawień, norm postępowania, postaci współżycia, które obejmujemy nazwą tradycji, badanej w jej trwaniu, zmianach i narastaniu. Pogląd ten wzmocniony jest przez system organizacji studiów uniwersyteckich: katedry historii kultury powstały w szkołach akademickich późno, jako wynik rozwoju organizacji studiów historycznych, jako dodatek do katedr innych, zajmowanych normalnie przez przedstawicieli historii politycznej i historii ustrojowej. Co więcej, wiele uniwersytetów nie ma dotychczas osobnych katedr historii kultury. Uwzględniana jest ona tylko ubocznie przez profesorów historii w ich wykładach i ćwiczeniach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>