HISTORIA A HISTORIA KULTURY CZ. II

Znamienne jest jednak, że historię kultury stworzyli nie tyle historycy w znaczeniu potocznym, ile przedstawiciele innych dziedzin: filologowie, etnolodzy i archeologowie oraz historycy filozofii i socjologowie. Do traktowania faktów historycznych wnieśli oni swoje zainteresowania, swoje punkty widzenia, oświetlili inne ich oblicze, mało lub wcale nie dostrzegane przez historyków fachowych, mianowicie nie związek ich w czasie, związek w gruncie rzeczy zawsze przyczynowy, ale współzależność ich organiczną, ich uzasadnienie w typach życia społecznego i jednostkowego. W rzeczy samej, fakty zachodzące w życiu społeczności ludzkich są z jednej strony zdarzeniami określonego przebiegu. Każdy z nich jest wynikiem jednorazowej kombinacji czynników wielce różnorodnych, zarówno jednostkowych jak pozajednostkowych, duchowych jak materialnych, działających w danej społeczności w danym czasie i na danym ob- szarze. Z chwilą zaś, gdy zostały urzeczywistnione, stają się same czynnikiem określającym kierunek i charakter następnego rozwoju, współdziałają w urzeczywistnieniu faktów nowych. Są zawsze końcem czegoś i początkiem czegoś nowego, są jednocześnie skutkiem i przyczyną, są historycznymi. Zadaniem historyka jest tę ich stronę zbadać, ustalić je naprzód, określić ich charakter i zakres, następnie stwierdzić związki zachodzące między nimi a faktami poprzedzającymi i następnymi, słowem – zbadanie tego, „co się stało“, i tego, jak to, co się stało, „powstało“. Owocem tego badania będzie w ostateczności zawsze wyjaśnienie faktów przyczynowe i genetyczne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>