Francuska szkoła socjologiczna cz. II

W ustaleniu ideologicznych punktów wyjścia szkoły nie jesteśmy zdani wyłącznie na własną analizę. Z pomocą przychodzą nam tu informacje czołowych członków szkoły oraz wypowiedzi samego Durkheima. Durkheim z całym naciskiem od samego początku wiązał swój trud naukowy z przekonaniem, iż nowa socjologia odegra bardzo zasadniczą rolę w kształtowaniu rzeczywistości społecznej. „Uważamy – pisał Durkheim w roku 1895 – że nasze badania nie zasługiwałyby nawet na godzinę wysiłku, gdyby miały mieć tylko wartość spekulatywną“ 31. A gdzie indziej: „W jakim celu pracować dla poznania rzeczywistego świata, jeśli wiedza, którą zdobywamy, nie miałaby służyć życiu?“ 32. Dotyczyło to całego zasięgu problematyki badawczej Durkheima i jego szkoły, nawet pozornie najodleglejszej od rzeczywistości współczesnej. Nie będzie paradoksem, lecz oddaniem intencji Durkheima, stwierdzenie, że aktualna problematyka tkwiła w studiach Durkheima nad społeczeństwami pierwotnymi. „Socjologia stawia sobie inne problemy – pisał on – niż historia i etnografia. Nie szuka ona poznania starych typów cywilizacji w tym jedynie celu, aby je poznać i opisać. Ale jak każda nauka pozytywna ma ona za przedmiot wyjaśnianie rzeczywistości aktualnej, bliskiej nam, i wpływania na nasze myśli i czyny: ta rzeczywistość to człowiek, przede wszystkim człowiek dzisiejszy. Nie studiowalibyśmy religii archaicznych, tak jak to czynimy, dla samej przyjemności opisywania ich dziwactw i oryginalności“ 33. Istotnie, wszystkie prace Durkheima cechuje pasja polityczna, zaangażowanie się w aktualną rzeczywistość i woła oddziaływania na nią, oparta na przekonaniu, że największym urokiem socjologii jest możliwość takiego oddziaływania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>